Owady długości od 2 - 40 mm, o głowie węższej od przedplecza. Czułki szczeciniaste, długie osadzone na bokach czoła (za nasadą żuwaczek). Ubarwienie owadów przeważnie brunatne, lub czarne, choć są też gatunki metalicznie zielono ubarwione, lub niebieskawe. Pokrywy gładkie, lub różnie urzeźbione.

Larwy wydłużone, barwy brunatnej lub czarnej. Posiadają one dobrze rozwinięte nogi tułowiowe i silne żuwaczki. Żyją w glebie i ściółce. Chrząszcze, jak i larwy prowadzą drapieżny tryb życia, choć są też gatunki roślinożerne - mogące powodować pewne szkody. Podobnie jak trzyszczowate odżywiają się one ekstraintestrinalnie. Polega to na tym, że po chwyceniu ofiary żuwaczkami oblewają ją wydzieliną żołądkową zawierającą kwas masłowy, a następnie po rozkładzie wysysają pokarm.
Wydzielina żołądkowa może być wydalana także w celach obronnych.

Większość biegaczowatych prowadzi nocny tryb życia, dzień spędzając w ściółce, glebie, zmurszałych pniakach, czy też pod korą, lub na roślinach. Są także gatunki o aktywności dziennej - przykładem może tu być rodzaj tęcznik Calosoma.
Wyróżnia się dwa typy rozwojowe biegaczowatych różniące się między sobą biologią

• typ wiosenny - zimują jako postacie dorosłe
• typ jesienny - zimują larwy II i III stadium.

Na świecie znanych jest ponad 20 tys. gatunków, z czego około 500 występuje w Polsce.