Wszelkie sadzone przez ludzi, roślinne monokultury są narażone na niszczycielski atak szkodników. Lasy sosnowe nawiedza brudnica mniszka, uprawy ziemniaków - stonka, kapustę zjadają gąsienice bielinka, a pszenicę mszyce i skrzypionki. Badania naukowe wskazują, że główną przyczyną ogromnych spustoszeń, czynionych te insekty, jest właśnie występowanie roślin danego gatunku w jednorodnej, zwartej grupie. Ułatwia to owadom przemieszczanie się na kolejne rośliny i rozmnażanie. O ile jednak da się zwiększyć bioróżnorodność w lasach, dosadzając w borach różne drzewa liściaste, to trudno sobie wyobrazić, by rolnik uprawiał na jednym polu kapustę, kukurydzę i czarną porzeczkę. Sposobem na szkodniki są już od dawna pestycydy, ale są one szkodliwe dla środowiska i w pewnym stopniu również dla człowieka. Dlatego poszukuje się rozwiązań alternatywnych, z których najbardziej obiecujące podsuwa genetyka. W wielu krajach świata istnieją już gigantyczne plantacje zmodyfikowanej genetycznie kukurydzy czy soi. Modyfikacja polega najczęściej na dodaniu do genomu rośliny genu bakterii Bacillus thuringiensis, produkującego truciznę śmiertelną dla owadów, a nieszkodliwą dla ludzi i zwierząt.

Grupa francuskich naukowców, we współpracy z koncernem Bayer, opublikowała właśnie w Nature Biotechnology zsekwencjonowany genom kolejnego potężnego zabójcy szkodników - bakterii Photorhabdus luminescens. To pierwszy krok do opracowania nowych odmian roślin użytkowych odpornych na apetyt żarłocznych owadów. Jest to ważne, ponieważ badania wskazują, że szkodniki powoli uodparniają się na bakteryjne toksyny. W zsekwencjonowanym genomie, liczącym ponad 5 mln par zasad, zidentyfikowano także wyjątkowo dużą liczbę genów kodujących różne enzymy oraz antybiotyki. Dowodzi to, że bakteria Photorhabdus luminescens w toku ewolucji doskonale przystosowała się do zabijania owadów, rozkładania ich ciał, a także walki z konkurencją.