Wszystkie muchówki należące do tej grupy są drapieżnikami. Ze względu na dzienny tryb życia i stosunkowo duże rozmiary są łatwe do zauważenia. Polowanie odbywa się z lotu penetrującego lub z zasadzki. W tym drugim przypadku owady te wybierają nasłoneczniony punkt: pień drzewa, skałę, krzew i przyjmują postawę nieruchomą. Po zauważeniu ofiary zrywają się do błyskawicznego ataku (ofiara jest chwytana i zabijana w locie). Po przebiciu pokrywy ciała ofiary kłujką, do wnętrza ciała jest wlewana kropla śliny, która wywołuje natychmiastowy paraliż lub śmierć.

W budowie zewnętrznej imago najbardziej charakterystycznymi cechami są: długie, mocne odnóża, obecność twardej kłujki, i obniżenie ciemieniowej części głowy. Larwy i poczwarki łowików spotykamy w glebie i spróchniałym drewnie.
Łowiki występujące na terenie naszego kraju należą do czterech podrodzin, których przedstawiciele różnią się pewnymi cechami morfologicznymi i strategiami zdobywania pokarmu.

Leptogasterinae to muchówki o stosunkowo delikatnej budowie. Ciało jest wysmukłe, skrzydła krótkie. Owady te polują wyłącznie wśród traw i roślinności zielnej.

Asilinae spotykane są najczęściej na otwartych przestrzeniach, na drogach i ich poboczach, wydmach. Ciało pokryte jest przeważnie szarym lub żółto szarym opyleniem. Nogi są mocne, z licznymi szczecinami, odwłok w przekroju okrągły.

Laphriinae są największe spośród wszystkich łowików. Są owadami typowo leśnymi, charakteryzuje je potężna budowa i silne owłosienie. Spotykamy je przede wszystkim czatujące na oświetlonych pniach drzew.

U Dasypogoninae obserwujemy największe zróżnicowanie pod względem budowy (m.in. wielkość - od kilku mm do prawie 3 cm) i ekologii. Łowiki należące do tej podrodziny polują głównie wśród krzewów, ale nie stronią też od środowisk otwartych o niskiej roślinności. Obecnie w Polsce stwierdzono obecność 83 gatunków należących do Asilidae.

---
Na podstawie:
Trojan P. 1970. Łowiki-Asilidae. W: Klucze do oznaczania owadów Polski, Warszawa, 28, 27: 1-89.