Historia i perspektywy

Dla potrzeb niniejszej pracy "olsztyńskie" rozumiane jest jako badania trichopterologiczne prowadzone w okolicach Olsztyna w bardzo szerokim sensie (północno-wschodnia Polska) oraz badania prowadzane przez ośrodek olsztyński - obecnie Uniwersytet Warmińsko-Mazurski.

Pierwsze wzmianki o chruścikach omawianego regionu odnoszą się do obszaru Prus Wschodnich i pochodzą z początku XX wieku, zaś wyniki zawarte były w szerszych opracowaniach odnoszących się do całych ówczesnych Niemiec lub Prus Wschodnich. Jedynie praca z Puszczy Białowieskiej dotyczy węższego i wyraźniej zaznaczonego obszaru. Drugą grupą prac były badania na obszarze Suwalszczyzny prowadzone przez polskich uczonych, zarówno badania Demela i Rzóski na jez. Wigierskim, w których uwzględniono chruściki jak i badania Racięckiej poświęcone wyłącznie chruścikom.

Po drugiej wojnie badania prowadzone były początkowo przez ośrodek warszawski. Opublikowano wiele prac w większości dotyczących ekologii jezior, jednakże chruściki rozpatrywane były w randze rzędu lub sporadycznie rodziny, tylko dwie prace uwzględniły rangę gatunku. Dużą rolę odegrała także Stacja Hydrobiologiczna Instytutu Ekologii PAN w Mikołajkach, zarówno przez badania dr W. SZCZEPAŃSKIEJ jak i specjalistów z różnych krajów. Badania ośrodka toruńskiego na Pojezierzu Iławskim oraz jez. Druzno uwzględniały chruściki jedynie w randze rzędu. W badaniach Puszczy Białowieskiej oraz Pojezierza Suwalskiego uczestniczył także ośrodek łódzki. Wieloletnie badania prowadzi także ośrodek gdański w okolicach jez. Oświn, z których tylko fragmentaryczne wyniki zostały opublikowane w biuletynie "Wyskok". Pod koniec lat 70. tworzący się zespół hydrobiologiczny na Wydziale Rybactwa i Ochrony Wód ówczesnej ART rozpoczął badania chruścików rzeki Łyny. Niestety, w czasie stanu wojennego całkowicie zniszczono rodzący się zespół.

Intensywne badania zaczęły pod koniec lat osiemdziesiątych na WSP w Olsztynie. W badaniach uwzględniono przede wszystkim ekologię larw różnych typów wód, później także przyrodniczą inwentaryzację obszarów chronionych. Do tej pory ukazały się 23 publikacje. Olsztyński zespół tichopterologiczny, obecnie umiejscowiony na Wydziale Biologii, podejmował badania w różnych częściach Polski (14 prac) i Europy Wschodniej (8). Tak szerokie badanie możliwe były tylko dzięki owocnej i stale poszerzającej się współpracy z wieloma ośrodkami w kraju jak i zagranicy.